 |
Soms laat een model zich moeilijk ‘vangen’. Ze doen dan niet erg hun best om op mijn tekening te lijken. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat het aan mij ligt. En dat is, helaas, ook nu weer het geval. De hele avond heb ik getuurd en gegumd, maar het wilde niet vlotten.
’s Anderendaags heb ik het portret nogmaals vergeleken met een referentie foto en dan blijkt al snel waar de schoen wringt. Mijn hardnekkige fout manifesteert zich weer! De positie van het dichtsbijzijnde oog is te dicht bij de neus. Na wat zoeken staat deze op de goede plaats, hooguit een 3 mm verder naar buiten en naar onder. Frappant genoeg lijkt de kinlijn, ook een oude fout, nu wél te kloppen. Al doende leert men.
Wat ook meespeelt is dat ik deze keer geen schetsjes vooraf heb gemaakt om op te warmen.
Enfin, inmiddels heb ik een achtergrondje opgezet, ik heb er weer zin an! |